جایی برای یک لحظه آرامش

ترانه پاییز کاری از آقای نیما ایمانی

kolbeyearamesh — Tue, 17 Nov 2009 11:55:15 GMT

« پاييز »

دوباره قصه سردی هوا
برگ پاييز و من و ياد شما
باد آواره ولگرد و غريب
تو دلم همهمه خاطره ها
*
بوی پاييز می پيچه تو جون من
وقتی ايوونو تماشا می كنم
سردشونه گلای مادربزرگ
برگاشونو می گيرم « ها » می كنم
*
ياد بچگی می افتم ، دم مهر ...
مثه اعداميا داغون بوديم
كل تابستونو توپ و كوچه
كل 9 ماهُ پريشون بوديم !!!
*
پاييز اسمش بوی عاشقی می داد
وقتی سن توپ و كوچه مون گذشت
حالا ديگه وقت كوچه گردی بود
چه شبایی با يه لقمه نون گذشت
*
پی ديدنت تو قاب پنجره
پی التهاب يك فرار ناب
از بهونه ها پر و خالی شدن
از رسيدنا تو خلسه های خواب
*
من و عمری كه به رسوايی گذشت
تو و عشقی كه تو پاييز رسيد
من و دلتنگی بوی بارون
بعد تو هيچكی بهارمو نديد

آواز

kolbeyearamesh — Thu, 15 Oct 2009 09:57:47 GMT

به جای پرسه تو پاییز نابودی

بگو از دل دل گلهای داوودی

به جای گریه های تلخ و بی خوابی

بگو از قصه ایوون آفتابی

بگو از بهترین چیزی که بخشیدی

بگو از لحظه نابی که خندیدی

بگو تا خوش ترین ساعت مهیا شه

بذار این بهترین آواز دنیا شه

بذار از پشت این دیوار بی روزن

بتابه نور عشق تو به قلب من

جهان دلواپس پرهای پروانس

شکفتن بهترین تن پوش تن کرده

تو که نبض زمین تو مشت رگهاته

بگو آواز برگرده،بگو آواز برگرده

ترانه آواز کاری از مسعود امامی در آلبوم امون بده

ِِشهر بی برده (شهر بی برده در جهان وجود ندارد!)

kolbeyearamesh — Mon, 21 Sep 2009 07:21:18 GMT

بخون!همبغض آواره!که شب فریاد کم داره

بتارون خلسه خواب،پیاله دور تکراره!

بزن با زخمه فریاد،بزن تا هرچه باداباد!

از اول من رو از بر کن،که تا آخر نرم از یاد!

بزن تا آخرین پرده!بزن تا شهر بی برده!

بزن تا بغض نشکسته،دل بی کینه پر درده!

ساز ممنوع تو یاغی شده باز!

با طنین زخمه هات ما رو بساز!

برسونمون به مهمونی ماه!

زنده مون کن توی تکخونی ساز!

بزن تا بی پر و بالی!بزن تا طبل تو خالی!

بزن تا سطر ناممکن!بزن تا دیو پوشالی!

بزن تا شعله ی یاران!بزن تا سوز بیداران!

بزن تا فتح خاکستر!بزن تا مرهم باران!

بزن تا رقص پروانه!بزن!سر ریز پیمانه!

بزن تا چتر نیلوفر!بزن تا ساز دیوانه!

ساز ممنوع تو یاغی شده باز!

با طنین زخمه هات ما رو بساز!

برسونمون به مهمونی ماه!

زنده مون کن توی تکخونی ساز!

ترانه یغما گلرویی از کتاب بی سرزمین تر از باد

ماه ضیافت الهی

kolbeyearamesh — Mon, 31 Aug 2009 07:57:18 GMT

با عرض سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات همگی دوستان،

آرزومند سلامت،سعادت و سربلندی یکایک شما

التماس دعا (هدیه)

این سری با شعر زیبایی از شاعر صاحب نام "سنایی" به روز می کنم:

ای در دل مشتاقان از عشق تو بستان ها

وز حجت بی چونی در صنع تو برهان ها

در ذات لطیف تو حیران شده فکرت ها

بر علم قدیم تو پیدا شده پنهان ها

در بحر کمال تو ناقص شده کامل ها

در عین قبول تو کامل شده نقصان ها

در سینه هر معنی بفروخته آتش ها

بر دیده هر دعوی بر دوخته پیکان ها

بر ساحت آب از کف پرداخته مفرش ها

بر روی هوا از دود افراخته ایوان ها

از نور در آن ایوان بفروخته انجم ها

وز آب بر این مفرش بنگاشته الوان ها

مستان تو از شوقت در کوی تو سرگردان

از خلق جدا گشته خرسند به خلقان ها

ای پایگه امرت سرمایه درویشان

وی دستگه نهیت پیرانه خذلانها

ما غرقه عصیانیم بخشنده تویی یا رب

از عفو نهی تاجی بر تارک عصیان ها

ترانه ای از خانم فریبا وکیلی به نام آدمک

kolbeyearamesh — Fri, 17 Jul 2009 09:08:18 GMT

آدمک ابـــرا ســــیاهن آدمـــا چــه بی پناهن

هــمه شون مثل مسافر توی نیمه های راهن

لبا بسته،چشا گریون همه جا رنگ زمستون

تــــا دلت بخواد پرنده همه زخمی همه بیجون

شبامون یه تخته سنگه آســمون کبودی رنگــه

میدونی حوصله ای نیس توی ســـینه دل تــنگه

یه طــرف درای بســــته یه طرف بغض شکسته

تـــوی کوچه ها خزیدن بـا پای زخمی و خسته

آدمک گـلا بی گــلدون خـــونه درخـــتا ویــرون

باغچه ها مثل کویرن لبــاشون تشنه بــارون

آدمک فــایده نــداره پشت در بگـــن بـــهاره

وقتی پروانه رو گلها حس پــــر زدن نـــــداره

توی اینهمه هیاهو مـــنم ایـــنجا نگـــرونم

جای دست مهربونش دست پــاییزه رو شونم

از کتاب شاپرک (گزیده اشعار)

سلامی چو بوی خوش آشنایی(شعری از استاد قیصر امین پور)

kolbeyearamesh — Wed, 29 Apr 2009 12:51:18 GMT

گلهای خانه تو را می شناسند

و با طنین خوش گام تو آشنایند

وقتی به سروقتشان می روی

وقتی که با ناز

دستی به روی سر و گوششان می کشی

یا آبشان می دهی

هم ساقه های بنفشه

با احترام و تواضع

سر در گریبان فرو می برند

هم حسن یوسف

تمام جمال خودش را نشان می دهد

هم شمعدانی

با مهربانی

دستی برایت تکان می دهد

حتی گل کاغذی هم

با گام موسیقی خنده هایت

در دفتر شعر من می شکوفد

فروردین۷۱

از کتاب گلها همه آفتابگردانند

با لاله که گفت...

kolbeyearamesh — Mon, 05 Jan 2009 07:23:18 GMT

از دیده به جای اشک خون می آید

دل خون شده،از دیده برون می آید

دل خون شد از این غصه که از قصه ی عشق

می دید که آهنگ جنون می آید

می رفت و دو چشم انتظارم بر راه

کان عمر که رفته،باز چون می آید

با لاله که گفت حال ما را که چنین

دل سوخته و غرقه به خون می آید

کوتاه کن این قصه جان سوز ای شمع

کز صحبت تو،بوی جنون می آید

بر گرفته از دفترهای سبز دکتر علی شریعتی

(مجموعه اشعار و نثرهای شاعرانه)

طبیعت جاندار

kolbeyearamesh — Mon, 17 Nov 2008 09:13:18 GMT

سلام به همگی بعد چند وقت اومدم که یه مطلبی که شاید واسه خیلیامون

عادیه از دید خودم بگم:تو تعریض جاده ها و خیابونا علی الخصوص جاده ها

درختا و نهالا چی می شن،چه اتفاقی براشون میفته،نقششون چیه؟

مگه اونا هم موجودات زنده نیستن،نکنه کشتن موجودات زنده هیچ گناهی

نداره چون بی دفاعن و نمی تونن از خودشون دفاع کنن؟یا اونقدر

گناه کردیم(گناهکاریم) که میگیم ای بابا این یکی هم روش

و یا اینکه به نظرمون اصلا گناه و اشتباهی به حساب نمیاد؟

درخت رو کم کم از اکوسیستم حذف می کنیم،درختی که نماد سرسبزی و

سر زندگی و طراوت و...است.

درختی که با عمل فتوسنتزش از آلودگی هوا کم می کنه،بی گناه چون

زبون نداره ضربات مهلکی بهش وارد می کنیم و از بیخ و بن درش میاریم

و از بینش می بریم.

کار کنید،کار کنید،کار کنید

kolbeyearamesh — Mon, 13 Oct 2008 08:25:18 GMT

همواره در گوشتان خوانده اند که:

کار نکبت است و زحمت و مشقت

اما من به شما می گویم،

آنگاه که کار میکنید

دورترین رویای زمین را تعبیر می کنید

رویایی که همچون قرعه

به نام نامی شما زده اند

شما کار می کنید و با کارتان

به زندگی عشق می ورزید

کار کردن و عشق ورزیدن به زندگی

یعنی غوطه خوردن در رازهای ژرف بی پایان حیات

و...پیشانی نوشتتان را هیچ چیز جز عرق پیشانی نخواهد شست.

برگرفته از کتاب پیامبر رازهای دل-جبران خلیل جبران

مردان خدا

kolbeyearamesh — Wed, 17 Sep 2008 10:57:18 GMT

مردان خدا پرده پندار دريدند

يعني همه جا غير خدا هيچ نديدند

هردست كه دادند از آن دست گرفتند

هرنكته كه گفتند همان نكته شنيدند

يك طايفه را بهر مكافات سرشتند

يك سلسله را بهر ملاقات گزيدند

يك فرقه به عشرت در كاشانه گشادند

يك زمره به حسرت سرانگشت گزيدند

جمعي به در پير خرابات خرابند

قومي به بر شيخ مناجات مريدند

يك جمع نكوشيده رسيدند به مقصد

يك قوم دويدند و به مقصد نرسيدند

فرياد كه در رهگذر آدم خاكي

بس دانه فشاندند و بسي دام تنيدند

همت طلب از باطن پيران سحرخيز

زيرا كه يكي را ز دو عالم طلبيدند

زنهار مزن دست به دامان گروهي

كز حق ببريدند و به باطل گرويدند

چون خلق در آيينه به بازار حقيقت

ترسم نفروشند متاعي كه خريدند

كوتاه نظر غافل از آن سرو بلند است

كاين جامه به اندازه هركس نبريدند

مرغان نظرباز سبك سير فروغي

از دامگه خاك بر افلاك پريدند. (فروغي بسطامي)